David Miller

Soat o‘n birda qizim nihoyat uxlab qoldi. Qo‘limda uning iliq badani, hali ham yelkamda uning nafasi his qilinib turadi, shekilli — yoki bu shunchaki charchoq. Qo‘limda telefon, oldimda esa yarim piyola sovuq choy va yonida ikki bo‘lak non, ustiga pishloq qo‘yilgan, lekin yeb ulgurmaganman, chunki qo‘lim band edi. Xotinim ishdan hali qaytmagan, ke…Read more

Men shahar chekkasidagi xususiy maktabda qorovulman. Kechki smena — kechki oltidan ertalabki oltigacha. Bu ishni o’n yildan beri qilaman, lekin har safar birinchi kuni kabi zerikarli. Katta temir darvoza, yonida kichkina xona, ichida stol, stul, eski divan va choynak. Devorda soat, derazada esa panjara. Kechqurun maktab bo’shaydi, bolalar k…Read more

Słuchaj, muszę ci to opowiedzieć, póki mam chwilę, bo za dwadzieścia minut znowu wchodzi mi kolejka i zanim się obejrzę, będzie wieczór, a ja znowu będę siedział z tym słuchawkowym zestawem i udawał, że wszystko jest pod kontrolą. Siedzę teraz na tym samym balkonie, na którym siedzę od dwóch lat pracy zdalnej, obok mnie stoi kawa, którą sobie zr…Read more

Η γιαγιά μου η Ευτυχία είναι ογδόντα δύο χρονών και μέχρι πριν δύο χρόνια δεν ήξερε ούτε τι σημαίνει «σύνδεση στο διαδίκτυο». Όχι επειδή δεν μπορούσε. Επειδή δεν ήθελε. Είχε την άποψή της για τα κινητά, τα τάμπλετ και όλα αυτά τα «καινούργια», όπως τα έλεγε, και η άποψή της ήταν ότι όλα καταστρέφουν τον κόσμο. Αλλά τότε ήρθε ο κορωνοϊός, ήρθαν…Read more

Mam czterdzieści siedem lat, dwoje dorosłych dzieci i pracę, która nie daje mi zbyt wiele emocji. Jestem księgową w małej firmie, gdzie dni płyną jedne za drugim w rytmie faktur i terminów, a wieczory spędzam na kanapie z kocim imieniem Mruczek na kolanach. W tamtą sobotę obudziłam się wcześnie, bo kot domagał się śniadania, a kiedy już go nakar…Read more

Səhər saat dörddür. Yataqda uzanmışam, gözüm tavana dikilib, amma yuxu heç yaxınlaşmır. Bilirsiniz o hissi – bütün gün yorulursan, axşam yatmağa hazırlaşırsan, sonra birdən beynin oyanır və başlayır fırlanmağa. Mənim adım Nigardır, otuz iki yaşım var, Bakıda kiçik bir ofisdə mühasib işləyirəm. Həmin gecə də elə bir “fırlanan beyin” gecəsi idi. Te…Read more

Bu hekayəni yazmaq üçün otuz doqquz il yaşadım, baxmayaraq ki, əslində hər şey cəmi bir neçə ay əvvəl baş verdi. Bəzən elə olur ki, bir səhər bütöv bir ömrün yorğunluğunu üzərindən atır və sən bunu yalnız sonradan, geriyə baxanda anlayırsan. Mən Mingəçevirdə, su anbarının yaxınlığında, köhnə bir binanın üçüncü mərtəbəsində kiçik bir mənzildə…Read more

Mənim adım Kamrandır, 26 yaşım var, Sumqayıtda yaşayıram və universitetin son kursunda oxuyuram. Tələbə həyatı elədir ki, pul həmişə çatışmır, vaxt isə bəzən çox olur, bəzən heç olmur. Bu yaz dövlət imtahanlarına hazırlaşırdım, gündüz işləyirdim, axşamlar isə dərslərə otururdum. Yoldaşlarım deyirdi ki, sənin yerində olsam, bu stressi çəkə bilmə…Read more

It started, as most questionable decisions do, with a dead phone and a thunderstorm. I’m not the kind of person who gambles. I want that on the record before I tell you the rest of this. I’m a forty-one-year-old dental hygienist from Akron, Ohio, a woman who clips coupons and alphabetizes her spice rack, a woman whose idea of risk is ordering the…Read more

Ονομάζομαι Ελένη και είμαι εξήντα δύο χρονών. Ζω σε ένα μικρό χωριό έξω από τα Γιάννενα, σε ένα σπίτι με πέτρινους τοίχους και μια αυλή γεμάτη γεράνια που τα φροντίζω κάθε πρωί σαν να είναι παιδιά μου. Ο άντρας μου ο Θανάσης πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια, ένα πρωινό του Μαρτίου, από ένα έμφραγμα που ήρθε χωρίς προειδοποίηση, χωρίς αποχαιρε…Read more

Мән өзүмү һәмишә “шанссыз адам” һесаб етмишәм. Буну дејирәм, чүнки буну баша дүшмәк вә гәбул етмәк үчүн мәним бир аз вахт лазым олду. Ҝәнҹәдә јашајырам, мүһәндис ишләјирәм, вә һәјатым бу илдә бир ғәрибә дөврәјә ҝирмишди. Пројектләрим дајанмышды, маашым ҝеҹикирди, вә мән өзүмү санки бир тунелин ичиндә итирмишдим. Һәр ҝүн ејни шейләр баш верирди…Read more

Mam czterdzieści dwa lata, dwoje dzieci, kredyt na mieszkanie i pracę, która od dziesięciu lat wygląda dokładnie tak samo. Nie narzekam, bo wiem, że wielu ludzi ma gorzej, ale czasem nachodzi mnie taka myśl, że życie przecieka mi między palcami, a ja nawet tego nie zauważam. Żona mówi, że przesadzam, że mam wszystko, czego potrzebuję, że…Read more

Es nekad neesmu bijis cilvēks, kurš viegli aizmieg. Mana galva vienmēr ir pilna ar domām, ar plāniem, ar sarakstiem, ar lietām, ko esmu aizmirsis izdarīt, un ar lietām, ko esmu izdarījis nepareizi. Es strādāju par skolotāju vidusskolā, mācu vēsturi, un mans darbs ir skaļš, rosīgs, pilns ar bērniem, kuri uzdod jautājumus, ar kolēģiem, kuri grib…Read more

Казвам се Валентин, на шестдесет и една съм, и откакто се пенсионирах преди три години, открих нещо, което никога не бях очаквал – че времето, когато не правиш нищо, може да бъде по-изморително от всяка работа. Цял живот бях началник на автобаза в едно градче в Южна България, където познавам всеки шофьор по име, всеки маршрут наизуст и всяка дупк…Read more

Az egész úgy kezdődött, hogy a nagybátyám, Béla bácsi, egyik reggel felhívott, és a hangja úgy csengett, mintha legalábbis megnyerte volna a lottóötöst. Pedig csak annyit mondott: „Gyere át, fiam, mert találtam valamit az interneten, ami megváltoztatja a hétvégéinket.” Béla bácsi hetvenkét éves, és az elmúlt negyven évben a postagalambjai voltak…Read more

Меня зовут Дмитрий, мне тридцать пять, и я работаю в IT-сфере. Если вы спросите любого моего знакомого, что я за человек, они скажут: скептик до мозга костей. Я не верю в гороскопы, не верю в приметы, не верю в то, что можно выиграть в лотерею или разбогатеть от одной удачной ставки. Всю свою сознательную жизнь я полагался только на се…Read more

Negyvenkilenc éves vagyok, és ha valaki azt mondaná nekem, hogy egyszer majd egy csütörtök este, a konyhaasztalnál ülve, a fiam régi tabletjén fogok játszani, valószínűleg csak elmosolyodnék. Nem azért, mert valami bajom lenne vele, hanem mert sosem voltam az a típus. Az életem mindig is a munkáról és a családról szólt. Egy kisebb fűszerüzletet ve…Read more

Mən Gəncədə kiçik bir mühasibat firmasında işləyirəm. Gündə səkkiz saat rəqəmlərlə oturub qalıram. Vergi hesabatları, balanslar, debet-kredit, gəlir-xərc… Axşam evə qayıdanda beynim elə yorulur ki, heç televizora baxmağa da gücüm qalmır. Elə bil bütün günü bir maşının içində otururam və o maşın məni sıxır, əzir, sonra buraxır, sabah yenə eyni…Read more

Bio sam u Splitu zbog posla, i to onako kako to obično biva, bez želje i bez plana, jer me šef poslao na dva dana da obavim nešto što je moglo biti obavljeno mailom, ali on je bio tip koji je vjerovao da se važne stvari rješavaju licem u lice, i ja ga nisam htio uvjeravati u suprotno. Imao sam trideset i jednu godinu, radio sam u logistici, i živi…Read more

İndi mən taksi sürücüsüyəm, amma əvvəllər başqa işlər də görmüşəm, yük maşını sürmüşəm, xaricə getmişəm, bir müddət Rusiyada yaşamışam, sonra qayıtmışam, Bakıda taksiyə oturmuşam, on ildir. Bilirsən, bu şəhəri o qədər yaxşı tanıyıram ki, gözlərim bağlı sürə bilərəm, hər küçə, hər tıxac, hər qırmızı işıq, harda polis durar, harda piyada çıxar…Read more